Τρεις θάνατοι "μεγάλων" αυτό το μήνα...

Θα συνδυάσω τις ανακοινώσεις που με στενοχώρησαν αυτόν το μήνα σε μία. Αρχικά λυπήθηκα όταν έμαθα ότι πέθανε ο Ρόμπιν Γουίλιαμς, πόσο μάλλον όταν άκουσα ότι μιλούσαν για αυτοκτονία: http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%BD%CE%B5%CE%BA%CF%81%CF%8C%CF%82-%CE%B2%CF%81%CE%AD%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%BF-%CE%B7%CE%B8%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CF%8C%CF%82-%CF%81%CF%8C%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%BD-%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%AF%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CF%82 Στη συνέχεια διάβασα για τον σημαντικό γλωσσολόγο Geoffrey Leech: http://cass.lancs.ac.uk/?p=1358 Σήμερα ένιωσα θλίψη όταν πληροφορήθηκα πως μία τεράστια προσωπικότητα για τη χώρα μας, τα ελληνικά γράμματα και την ελληνική εκπαίδευση, ο Εμμανουήλ Κριαράς, απεβίωσε αφήνοντάς μας εκτός από το εξαιρετικό του έργο μεγάλη ευθύνη και έμπνευση: http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%AD%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CF%83%CE%B5-%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B1-108-%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%8E%CE%BD-%CE%BF-%CE%B5%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%AE%CE%BB-%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82

Από το "βλέπω" στο "γράφω"

Καιρό τώρα ξέρουμε πως καθένας βλέπει και ακούει ό,τι θέλει για να καταλάβει αυτό που θέλει. Δεν είναι λίγες οι φορές που ξέρεις πως ό,τι και να πεις ο άλλος θα σταθεί εκεί που τον βολεύει και θα διαγράψει το υπόλοιπο ή θα "δει το δέντρο χάνοντας το δάσος" ή ακόμα χειρότερα θα "βλέπει φαντάσματα" και θα "κυνηγάει μάγισσες". Αυτό όσο αρνητικό κι αν είναι δίνει φαίνεται να αποτελεί χαρακτηριστικό του ανθρώπου, αν όχι της κοινωνίας. Αυτό συχνά εκφράζεται προφορικά και από λίγους γραπτά, αλλά με το ίντερνετ η γραπτή διάδοση δίνει και παίρνει με την ψευδαίσθηση της "είδησης" που τη συνοδεύει. Γιατί όλα αυτά; Γιατί έπεσα πάνω στο εξής: http://www.ishow.gr/news/archaio-elliniko-glypto-apeikonizei-gynaika-na-koita-ena-laptop/88352935 Απεικόνιση αρχαίου λάπτοπ, λοιπόν! Όχι, δεν μπορεί να είναι κάποια θήκη ούτε κάποια κατασκευή. Είναι λάπτοπ γιατί αυτό θύμισε σε κάποιους, αυτό θέλησαν να δουν και αυτό αποφάσισαν να γράψουν! Να προσθέσω ότι η κίνηση που απεικονίζεται είναι προσπάθεια να μπλοκαριστεί η κάμερα του λάπτοπ που το παιδάκι την είχε αφήσει ανοιχτή... Και το πουλί στο χέρι του καθίσματος είναι πραγματικό πουλί που με τη θέλησή του κάθεται ζωντανό και κάνει το στήριγμα, γιατί η φύση υποτάχθηκε οικειοθελώς για την άνεση των αρχαίων Ελλήνων... Απορώ ποιος σκέφτηκε ότι μπορεί να είναι διακοσμητικό σκάλισμα!

Το αναπάντεχο των διακοπών φέτος

Στις διακοπές μας φέτος, μια μέρα που έβρεξε για λίγη ώρα πήγαμε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου με την κοπέλα μου και είχε να κάτσουμε μόνο στη βεράντα. Ευτυχώς δεν έβρεχε, αλλά η τέντα ήταν στην ουσία ενωμένα κομμάτια που κατά διαστήματα κάποιο "έσπαγε" και όλο το νερό που είχε μαζευτεί σε αυτό το ύψος έπεφτε μαζεμένο. Είχε την πλάκα του και το ρίσκο του, οπότε αφού τοποθέτησα στρατηγικά τις θέσεις μας κάτσαμε να φάμε. Άνοιξε η τέντα και τα νερά έπεσαν αριστερά μας και δεξιά μας, αλλά λόγω της τοποθέτησης μας ελάχιστα πάνω μας και καθόλου στο φαγητό. Και ενώ ερχόταν ακόμα κόσμος και διάφοροι έψαχναν όρθιοι, έρχεται κάποιος και μας ρωτάει αν μιλάμε Αγγλικά. Του απαντάμε θετικά και μας λέει ότι θα σηκωθεί από το τραπέζι στη γωνία που είναι στεγνά και δεν υπάρχει "κίνδυνος". Τον ευχαριστήσαμε και μεταφερθήκαμε. Δεν ήμαστε το πιο κοντινό του τραπέζι, δεν είχαμε βραχεί όπως άλλοι ούτε περιμέναμε να δούμε αν θα ανοίξει η τέντα κοντά μας (είχε ήδη γίνει το "κακό"), δεν ήμαστε όρθιοι, κι όμως ο κύριος αυτός επέλεξε να έρθει να μας μιλήσει προσωπικά για να κάτσουμε στη θέση που άφηνε. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ήταν ευχάριστη έκπληξη, αφού ήταν μια ωραία κίνηση και, κυρίως, αναπάντεχη, σαν ανέλπιστη προσφορά.

Κάτι ενδιαφέρον...

http://www.emeis.gr/hilia-mpravoastegoi-stin-athina-eftixan-to-diko-tous-ouzeridiavaste-gia-ena-apo-ta-pio-xehorista-stekia-tis-athinas/ Δεν ξέρω τι ισχύει στα οικονομικά, στα υγειονομικά κ.λπ., αλλά όταν έπεσα πάνω του το βρήκα αρκετά ενδιαφέρον για να το ποστάρω αφήνοντας γαι αύριο αυτό που ήθελα να γράψω σήμερα...

Μίκι μάους ξανά!

Κατάφερε η παρέα του Μίκι να επιστρέψει! http://www.star.gr/Pages/Media.aspx?art=233524&artTitle=epanakykloforise_to_periodiko_miky_maous

Μίλησε η κοσταρικανή ψυχή!

Μετά το χτεσινό αποκλεισμό τα πρωτοσέλιδα δεν ανέφεραν τίποτα για την κοσταρικανή ψυχή. Αντίθετα με τις νίκες της Ελλάδας με 2-3 φάσεις και πολλή άμυνα οι οποίες αποδίδονται στην ελληνική ψυχή, η περίπτωση της Κόστα Ρίκα ήταν ατυχία, κρίμα κι άδικο κ.λπ. Όσο με στενοχώρησε ο αποκλεισμός με στενοχώρησε και η απουσία της αναφοράς στο ότι παίζαμε με παίχτη περισσότερο όλη την παράταση και 20-30 λεπτά του αγώνα (κατά κύριο λόγο ανορθόδοξα ή αμήχανα), ενώ από τις τόσες τελικές 2-3 ήταν με αξιώσεις. Κι όμως, παίζαμε σαν τη γάτα με το ποντίκι την αντίπαλο, διαβάζω. Ως πότε θα χρειαζόμαστε παραποίηση της αλήθειας για να είμαστε ευχαριστημένοι και περήφανοι; Φτάσαμε στους 16 του κόσμου, είχαμε καλή ευκαιρία να προκριθούμε αλλά τη χάσαμε γιατί δεν καταφέραμε να αξιοποιήσουμε την αριθμητική υπεροχή και στα πέναλτι όλα είναι 50-50. Αυτό κάναμε και μαγκιά μας. Ποιος ο λόγος να κοροδοϊδεύουμε τους εαυτούς μας (και τους αναγνώστες);

Η νυχτερινή χαρά για την πρόκριση κράτησε λίγο

Χτες η Ελλάδα πέρασε στην επόμενη φάση του μουντιάλ. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους με αφορμή την αθλητική επιτυχία γιατί το έχει ανάγκη. Χαίρεται, υπερβάλλει, το ζει. Είσαι κι εσύ ενθουσιασμένος, αλλά δεν προλαβαίνεις να χαρείς: όσο δημοσιογράφοι μιλούν για τη δόξα της Ελλάδας, στα πλάνα από τις κάμερες εμφανίζονται κάθε τόσο ανάμεσα σε αυτούς που πανηγυρίζουν στους δρόμους διάφορους που λένε τον εθνικό ύμνο με ύφος αυστηρό, συγκινημένοι και με το ένα χέρι τεντωμένο πάνω μπροστά. Το 2004 ήταν ανιστόριτοι, το 2014 είναι επικίνδυνοι.