Τρεις θάνατοι "μεγάλων" αυτό το μήνα...

Θα συνδυάσω τις ανακοινώσεις που με στενοχώρησαν αυτόν το μήνα σε μία. Αρχικά λυπήθηκα όταν έμαθα ότι πέθανε ο Ρόμπιν Γουίλιαμς, πόσο μάλλον όταν άκουσα ότι μιλούσαν για αυτοκτονία: http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%BD%CE%B5%CE%BA%CF%81%CF%8C%CF%82-%CE%B2%CF%81%CE%AD%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%BF-%CE%B7%CE%B8%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CF%8C%CF%82-%CF%81%CF%8C%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%BD-%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%AF%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CF%82 Στη συνέχεια διάβασα για τον σημαντικό γλωσσολόγο Geoffrey Leech: http://cass.lancs.ac.uk/?p=1358 Σήμερα ένιωσα θλίψη όταν πληροφορήθηκα πως μία τεράστια προσωπικότητα για τη χώρα μας, τα ελληνικά γράμματα και την ελληνική εκπαίδευση, ο Εμμανουήλ Κριαράς, απεβίωσε αφήνοντάς μας εκτός από το εξαιρετικό του έργο μεγάλη ευθύνη και έμπνευση: http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%AD%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CF%83%CE%B5-%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B1-108-%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%8E%CE%BD-%CE%BF-%CE%B5%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%AE%CE%BB-%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82

Γλώσσα και οικονομική πολιτική

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=565267 Και πριν βιαστείτε να κρίνετε, θυμηθείτε πόσες φορές έχετε πει ή ακούσει την έκφραση "Ελλαδιστάν" σε κουβέντες για τις αδυναμίες της χώρας μας...

Μήπως η μορφή διαψεύδει το περιεχόμενο;

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_19/11/2013_528429 Αν όχι, σαφώς υπάρχει ιδεολογική σύγχυση (όχι ότι θα περιμέναμε κάτι περισσότερο από δολοφόνους. Αν ναι, σαφώς υπάρχει δόλος και προβοκάτσια. "Διαλιέχτε"...

Το δίλημμα

Είναι θλιβερή η στιγμή που βλέπεις κάτι και δεν ξέρεις αν είναι καλύτερα να απαντήσεις μάταια (αφού γνωρίζεις πως για κάποια θέματα έτσι κι αλλιώς καθένας κρατάει τη θέση που έχει ακλόνητη από τα όποια επιχειρήματα) ή να αφήσεις τα πράγματα να περνάνε στο ντούκου. λόγω της ματαιότητας του πράγματος. Και στις δύο περιπτώσεις μένεις τσαντισμένος και ανικανοποίητος, αλλά το να κάνεις πως δεν είδες δεν κοροϊδεύει τον εαυτό σου που ξέρει καλά ότι είδες. Αυτή τη φορά έτυχε να δω δύο κείμενα του Μαρκαντωνάτου στο "Βήμα" και είπα να απαντήσω στα σχόλια (αφού δεν είχαν καταχωρηθεί ακόμα σχόλια για το κείμενο), σε αντίθεση με κάποια του Μαρωνίτη ή του Μπαμπινιώτη που επίσης ήθελα να σχολιάσω αλλά... στο δίλημμα επέλεξα να το αφήσω, γιατί ούτε επαγγελματίας "αντιρρησάκιας" θέλω να είμαι. Η αντίληψη της γλώσσας ως δυνάστη που της χρωστάμε με εκνευρίζει, ακόμα περισσότερο με ερεθίζει η επίκληση της γλωσσολογίας όπου μας βολεύει (έτσι για να πούμε ότι η γλωσσολογία στηρίζει τα λεγόμενά μας "πετώντας" κι ένα γνωστό γλωσσολόγο στο κείμενο και αγνωόντας τα υπόλοιπα ή όσους γλωσσολόγους έχουν επικρίνει αυτή τη θέση), αλλά το χειρότερό μου είναι ένα γνωστό όνομα με ιστορία από τη δουλειά του να καταφεύγει σε "κουτοπονηριές" (δεν μπορώ να δεχτώ πως ένα τέτοιο όνομα προβαίνει σε τέτοια συλλογιστικά ατοπήματα χωρίς να το καταλαβει) και να τροφοδοτεί μύθους με επιχειρήματα (;) χωρίς αντίλογο. Όχι ότι ο δικός μου αντίλογος θα πιάσει και τόπο. Ποιος χέστ#κε θα μου πεις; Αυτός που θα διαβάσει το λινκ και το σχόλιο, ελπίζω... http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=519060&h1=true#commentForm http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=538767&h1=true#commentForm Υ.Γ.: Φυσικά τα σχόλια σε ενυπόγραφα άρθρα οφείλουν να γίνονται με ονοματεπώνυμο.

Να μη γίνει ο λόγος του κόσμου ανέκδοτο

Έβλεπα χτες σε ένα βιντεάκι από το "ράδιο αρβύλλα" την αντίδραση των Αμερικάνων δημοσιογράφων όταν ο Παπανδρέου τους πρότεινε να κάνουν δημοψήφισμα, καθώς και κάποια γέλια και σχόλια από Έλληνες δημοσιογράφους. Πράγματι, ο τύπος δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα, αφού το δημοψήφισμα είπε να το κάνει σε άκαιρο σημείο: Πρώτα βάζεις τη χώρα σε μνημόνια κ.λπ., της επιβάλλεις αλλαγές, τη βάζεις με την πλάτη στην τοίχο λόγω δικής σου κακής (ανύπαρκτης) διαπραγμάτευσης, αφού την έβαλες ήδη στο δρόμο που επέλεξες, και μετά λες "θέλετε έτσι που ξεκίνησα ή όχι;". Άμα κάποιος σου ζητήσει σπίτι και το ξεκινήσεις σαν τον πύργο της Πίζας με δικά του λεφτά και του πεις "θες έτσι ή να το γκρεμίσω και αυτό, άρα χάνεις τα λεφτά που επένδυσες και ίσως να μην έχεις τη δυνατότητα να κάνεις αυτό που ήθελες από την αρχή, επειδή χάθηκε η χρονική συγκυρία", η ερώτησή σου είναι αστεία. Επίσης, αν κάνεις μία ερώτηση και έχεις προαποφασίσει την απάντηση που θα πάρεις (βλ. παραδείγματα νόθευσης στο παρελθόν), πάλι η ερώτηση είναι αστεία. Ωστόσο, αυτό που κάνει τη δημοκρατία να διαφέρει από τα άλλα πολιτεύματα είναι ότι η φωνή ΟΛΩΝ μπορεί να ακουστεί, ώστε οι πολλοί να έχουν γνώση από όλες τις γνώμες και να αποφασίσουν. Επομένως, δεν είναι αστείο να ζητάς τη γνώμη ενός λαού για τις αποφάσεις. Φοβάμαι πως η αντιμετώπιση του όρου "δημοψήφισμα" πάει να αποκτήσει μία απόχρωση απαξίωσης λόγω της κακής διαχείρισής του. Και αμφιβάλλω ότι είναι ακούσια αυτή η αλλαγή. Γι' αυτό πριν σκάσουν στα γέλια κάποιοι ταυτίζοντας το δημοψήφισμα με τον Παπανδρέου, την αποσταθεροποίηση που θα προξενούσε στο ΔΙΚΟ του σχέδιο και το γεγονός ότι δεν υπήρχαν καν τα λεφτά για να γίνει κάτι τέτοιο, ας σκεφτούν ότι γελάνε με τη δυνατότητα της εκάστοτε εξουσίας να δώσει λόγο στους πολίτες για κάποια σημαντική απόφαση αντί να αποφασίσει στο όνομά του "για το καλό του". Αλλά μάλλον αυτό θα σκέφτονται και γελάνε έτσι... Κάπως έτσι δεν έγινε και ο συνδικαλισμός "εμπόδιο στην ανάπτυξη, συντεχνία που κοιτάει το βόλεμα των δικών της" κ.λπ. με απαξίωση του όρου λόγω εκφυλισμού; Κάπως έτσι δεν πήρε το "λαϊκίστικος" μέσα του και το "λαϊκός" και το "υπέρ του λαού"; Αλλά, από την άλλη, κάπως έτσι δεν απαξιώθηκε και οτιδήποτε σχετικό με την "πολιτική"...; Να μια νέα ερμηνεία του "η γλώσσα μου είναι ο κόσμος μου" (Βιτγκενστάιν).

Δολοφονίες και δολοφονίες

Δεν ξέρω αν οι τελευταίες δολοφονίες ατόμων που ήταν μέλη της γνωστής φασιστοσυμμορίας αποτελούν προβοκάτσια (τα έχουμε ξαναδεί αυτά από τους ναζιστές και όχι μόνο) ή αντίποινα για τη δράση της. Σίγουρα δε θα βιαστώ να βγάλω συμπέρασ, αν βγάλω ποτέ. Αυτό που θα σχολιάσω, ωστόσο, είναι η αντιμετώπιση ταμπέλας που διαπιστώνω. Τα ονόματα των συγκεκριμένων νεκρών σπάνια ακούγονται στα ΜΜΕ, αφού το ότι ήταν μέλη της οργάνωσης και ο τόπος (Νέο Ηράκλειο) χρησιμοποιούνται περισσότερο, αυτή τη φορά. Προσωπικά η αντίληψη της ταμπέλας δε με βρίσκει καθόλου σύμφωνο, ειδικά όταν η δράση είναι τέτοια. Για παράδειγμα, έτυχε σήμερα να συναντήσω έναν παλιό γνωστό, γραφικό γενικότερα, που έλεγε διάφορα ρατσιστικά. Τους επιτρέπει να δρουν έτσι, ίσως τους δυναμώνει με τη στάση του και ποιος ξέρει με ποιον άλλο τρόπο κλπ, αλλά η χαζομάρα του, όσο επιζήμια και εμμέσως δολοφονική κι αν είναι, όσα χέρια κι αν έχει οπλίσει έτσι, δεν τον κάνει δολοφόνο (μιας και ο ίδιος είναι κότα από μικρός). Ηθικό αυτουργό και άλλα παρόμοια να τα δεχτώ, αλλά νομίζω ότι δολοφόνος είναι αυτός που δρα αφαιρώντας μια ζωή. Πώς ξέρεις ποιον σκοτώνεις; Γενικευτικό κριτήριο συμβολισμού δεν είναι οι ρατσιστικές επιθέσεις και οι απρόκλητες επιθέσεις σε μέλη ομάδας; Δώρο προβοκάτσιας και διχαστική συμπεριφορά δεν είναι; Αλλά και δολοφόνοι να είναι οι άλλοι, που δεν το ξέρεις από πρίν, από πού και ως πού αυτοδικία όταν υπάρχουν ακόμα άλλοι τρόποι; Απάντηση σε βεντέτα που άρχισαν οι φασίστες σημαίνει και αναγνώρισή της υπόστασής της, άρα δικαίωσή της. Αν το κίνητρο είναι η μείωση του αριθμού των δολοφόνων, αυτό που πέτυχαν οι δράστες είναι να αυξήσουν τον αριθμό βάζοντας τα ονόματά τους στη λίστα αυτή.

Μπράβο για τα βιβλία γλώσσας του γυμνασίου

Έχω ξεκινήσει τα μαθήματα έκθεσης σε δευτέρα γυμνασίου και λυκείου. Το βιβλίο του λυκείου είναι το ίδιο που είχα ως μαθητής και έχει αρκετά προβλήματα. Ωστόσο, αυτό του γυμνασίου που είναι νέο με έχει εντυπωσιάσει μέχρι στιγμής. Το βιβλίο, το τετράδιο εργασιών και η γραμματική είναι εξαιρετικά. Στην πρώτη ενότητα δεν μπορώ να αποφασίσω τι σημειώσεις να βγάλω, επειδή το βιβλίο με καλύπτει σε τέτοιο βαθμό που νιώθω πως δεν έχω τι άλλο να βάλω σε μια τέτοια τάξη (και αυτό δεν είναι κάτι που συνηθίζει ένας ψυχαναγκαστικός "ψείρας" σαν εμένα...). Ελπίζω αυτή η εντύπωσή μου να συνεχιστεί και στις επόμενες ενότητες, αν και με ένα ξεφύλλισμα που έκανα έτσι δείχνει το πράγμα. Επιτέλους, μπράβο, λοιπόν!

Σαραντάκος για αρχαία, Ρεπούση και γκεστ σταρ Μπαμπινιώτη

http://sarantakos.wordpress.com/2013/09/12/arxaiarepousi/ Υπέροχο άρθρο με ενδιαφέρουσες θέσεις και ακόμα πιο ενδιαφέροντα υστερόγραφα και λινκ.

"Τα greeklish καταστρέφουν τη γλώσσα",ε;

Να λοιπόν ένα ελληνικό κείμενο με λατινικούς χαρακτήρες που θα λατρέψουν οι οπαδοί αυτής της άποψης: http://www.bianet.org/bianet/ifade-ozgurlugu/136340-ime-levantinos-milo-romeika Υ.Γ.: Για το περιεχόμενό του δεν έχω άποψη, καθώς δεν έχω ιδέα από αυτά...

Μια (ακόμα) παρέμβαση του φίλου μας του Νόαμ

http://bluebig.wordpress.com/2013/05/19/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BD-%CF%84%CF%83%CF%8C%CE%BC%CF%83%CE%BA%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BD%CF%85-times-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7/

Μπορεί να μη "διαβάζω" αλλά παραμένω "αναγνώστης"...

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_02/04/2013_491273 Όπως αναφέρει ανάρτηση στο www.greek-language.gr : "Ένα καινούργιο ηλεκτρονικό περιοδικό για το βιβλίο και τις τέχνες λειτουργεί από χθες στο Διαδίκτυο, με τίτλο «Ο Αναγνώστης». Μετά το κλείσιμο του ιστορικού περιοδικού «Διαβάζω» οι συνεργάτες του αποφάσισαν να προχωρήσουν σε κάτι καινούργιο, που να εμπεριέχει τις καλύτερες παραδόσεις του «Διαβάζω» αλλά και τις απαραίτητες αλλαγές που επιτάσσει η νέα εποχή. Το ηλεκτρονικό περιοδικό «Ο Αναγνώστης» ανανεώνεται καθημερινά και έχει στόχο να παρουσιάζει το καλό βιβλίο, τη σχέση του με τις άλλες τέχνες, όπως και να καλλιεργεί τον διάλογο και την κριτική σκέψη. Το περιοδικό θα προχωρήσει και στη διεξαγωγή των Βραβείων του «Αναγνώστη» για τα βιβλία που εκδόθηκαν το 2012." Πηγή: http://www.greek-language.gr/greekLang/portal/blog/archive/2013/04/03/5065.html

Σήμερα στο ραδιόφωνο

Οδηγούσα, λοιπόν, και πέφτω (δυστυχώς) στις ειδήσεις. Εκεί ακούω ότι η Πατησίων είναι κλειστή επειδή "γίνεται έλεγχος σε παράνομους μικροπωλητές". Αν είναι παράνομοι, τι έλεγχος γίνεται; Ή κάνουν έλεγχο σε μικροπωλητές για να δουν ΑΝ είναι παράνομοι ή γίνεται επιχείρηση ΣΥΛΛΗΨΗΣ τους και όχι έλεγχος. Κι εκεί που σκέφτομαι αυτό που μόλις έγραψα ακούω το ακόμα καλύτερο για το σταθμό στους Αμπελόκηπους που ήταν κλειστός (ή κάτι τέτοιο) επειδή "ένας άνδρας έκανε απόπειρα αυτοκτονίας" και τελικά "ανασύρθηκε νεκρός". Κι εγώ που νόμιζα ότι απόπειρα αυτοκτονίας τη λες όταν δεν έχει πετύχει, αλλιώς τη λες αυτοκτονία...

Συνέντευξη Mackridge

http://www.tovima.gr/PrintArticle/?aid=503788 Μία συνέντευξη από έναν άνθρωπο που δεν είναι έλληνας για να επηρεάζεται από τα βιώματά του και το περιβάλλον του όσον αφορά ττα σχετικά θέματα, αλλά έχει αφιερώσει μεγάλο τμήμα της ζωής του στη μελέτη της ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής ιστορίας. Μαζί με τον τεράστιο τόμο της Βουλής, νομίζω δίνει μία επιπλέον οπτική που κανένας Έλληνας δεν μπορεί να δώσει λόγω της ανάλογης αποστασιοποίησης. Respect! Υ.Γ.: Thanks Αλεξία για το λινκ!

Όταν μιλάει το ΙΝΣ, κάποιοι πρέπει να ακούνε!

http://www.auth.gr/news/press/15518

Είναι μοναδικό να είσαι "πουτ@νας γιος";

Ίσως έχετε ακούσει για το σεξισμό που υπάρχει στις βρισιές με παραδείγματα όπως "υπάρχει τ$ούλα αλλά όχι τ$ούλος" κλπ. Ακόμα και όταν κάποιες βρισιές είναι σπάνιες για το θηλυκό γένος (π.χ. "μπάστ@ρδη") δε σημαίνει πως είναι αποκλειστικά για το αρσενικό. Επιπλέον, οι βρισιές που σε προσβάλλουν έμμεσα (π.χ. "γ@μώ το σπίτι σου") είναι unisex... Μοναδική περίπτωση από ό,τι ξέρω (και αν ξέρετε άλλες ενημερώστε με με σχόλιο, παρακαλώ) βρισιάς που υπάρχει μόνο σε άντρα είναι το "πουτ@νας γιε". Η βρισιά απευθύνεται στο γιό και όχι στη μάνα η οποία χαρακτηρίζεται έτσι, όπως όταν σου "γ@μάνε" κάποιο ιερό πρόσωπο, το σπίτι σου, τη μάνα σου η επίθεση γίνεται σε εσένα και όχι στο ιερό πρόσωπο, το σπίτι, τη μάνα. Απόδειξη αυτού είναι η κτητική αντωνυμία που διαφοροποιεί τη βρισιά με πρώτο πρόσωπο όταν τα βάζεις με τον εαυτό σου η την τύχη σου όταν κάνεις κάποιο λάθος και ξεσπάς και σε δεύτερο πρόσωπο όταν απευθύνεσαι σε άλλον. Με αυτό το επιχείρημα, όταν λέμε κάποιον "που@νας γιο" κάνουμε επίθεση στον γιο, ανεξάρτητα αν πήραν τα σκάγια την κακόμοιρη τη μάνα. Επειδή, λοιπόν, δεν υπάρχει βρισιά "πουτ@νας κόρη" ή "πουτ@νας παιδί", ο "πουτ@νας γιος" είναι ίσως η μοναδική βρισιά της ελληνικής γλώσσας που έχει μόνο αρσενικό! Και ακόμα και σε αυτή την εξαίρεση κάποια γυναίκα την πληρώνει...! Διαφορετικές περιπτώσεις είναι βρισιές που αναφέρονται σε χαρακτηριστικά συγκεκριμένου φύλου και ως εκ τούτου περιορίζονται στο φύλο αυτό (π.χ. "μ@λακοκαύλης") και το "πού$της", που είναι επίσης μόνο σε αρσενικό, αλλά υπάρχουν αντίστοιχα θηλυκά με άλλο λέξημα (σε αντίθεση με την "τ$ούλα" και την "πουτ@να").

Η δικαίωση του Θεωρητικού

Όταν κλείσανε οι εκδόσεις "ελληνικά γράμματα", εμείς της θεωρητικής κατεύθυνσης χάσαμε μια πηγή θεωρητικών βοηθημάτων σε ορισμένα μαθήματα που είχαν αξία. Μαζί με το Μεταίχμιο και κάποια του Πατάκη ήταν τα "στανταράκια" μας, όπως ο Σαββάλας για τα θετικά μαθήματα. Ο Σαββάλας, όμως, δεν ήταν ποτέ από τις καλύτερες επιλογές των θεωρητικών μαθημάτων. Μέχρι που σήμερα είδα ότι ο Βασιλάτος, που κατά τη γνώμη μου είναι για τα αρχαία Ελληνικά ό,τι ο Γιαβρής για τα νέα Ελληνικά, συνεργάζεται εκτός από το Γρηγόρη και με το Σαββάλα, αλώνοντας το προπύργιο των θετικών!

Στερεότυπα, ρατσισμός και γλώσσα

Όταν μένεις σε στενό με πολύ κίνηση από κάθε είδους άτομα, ακούς πολλά. Συχνά κατά τη διάρκεια της νύχτας κάποιος μεθυσμένος ή απλά αδιάφορος φωνάζει. Το πρωί ακούς γείτονες να σου λένε "σε ξύπνησε ο τρελός [ή ο μ@λάκας] χτες;". Εκτός αν έχει τη χαρακτηριστική μπάσα φωνή και προφορά Αφρικάνου. Τότε απλά σου λένε "σε ξύπνησε ο μαύρος χτες;"...

Παράδειγμα γλώσσικής πρακτικής του φασισμού

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=18256 Κάπως έτσι εξηγείται και η εντύπωση "καθαρότητας" ανάλογων θέσεων. Το απλό και επαναλαμβανόμενο μοτίβο είναι σαφές, ευθύ και συχνά φαίνεται (ακόμα και όταν δεν είναι) λογικό. Αλλά "δείχνει" και άλλα πράγματα, γι' αυτό καμιά φορά χρειάζεται μια πιο περίπλοκη και "δύσκολη σκέψη". Γιατί το άσπρο και το μαύρο είναι απλά πολύ ανοιχτό και πολύ σκούρο γκρι...

"Ωραία τα λέει, πάντως"

Μη μου πείτε ότι δεν έχετε ακούσει ποτέ από κάποιον τη συγκεκριμένη ατάκα για την Κανέλλη! Και αν δεν το αναφέρουν για τα όσα λέει τότε το αναφέρουν για το πώς τα λέει, τη σχέση της για τη γλώσσα κλπ. Κι όμως δεν τα λέει τόσο καλά όσο πολλοί νομίζουν, σε αντίθεση με τον Σαραντάκο που έγραψε ακόμα ένα καταπληκτικό κείμενο-απάντηση σε μύθους στους οποίους η ίδια εμπλέκεται: http://sarantakos.wordpress.com/2012/09/14/lernaiokanelli/

Μάρκετινγκ με ή χωρίς πατρίδα

Θυμάμαι μία περίοδο που ακούγαμε και διαβάζαμε για το γεγονός ότι, λόγω μάρκετινγκ, προϊόντα και μαγαζιά έπαιρναν μια στροφή "μη - ελληνική" (και για κάποιους μέχρι "ανθελληνική"). Ξένα ονόματα καταστημάτων ή ελληνικά ονόματα με λατινικούς χαρακτήρες, προϊόντα εισαγωγής και άρα πιο ακριβά αλλά πιο ποιοτικά, διάφορες τέτοιες πρακτικές είχαν γίνει τάση για πιο αποτελεσματικό μάρκετινγκ και άλλοι τα ρίχνανε στην παγκοσμιοποίηση, άλλοι σε συνωμοσίες κλπ. Σήμερα έχουμε μια "πατριωτική" έξαρση σε καταστήματα και προϊόντα. Σημαίες πάνω στις συσκευασίες ή δήλωση "ελληνικό προϊόν", κινήματα και ομαδικά μέιλ "ψωνίζουμε ελληνικά", διαφημίσεις που μας λένε για το πόσο καιρό ο τάδε όμιλος στηρίζει ελληνικές παραγωγές, μέχρι και διαφημίσεις του στυλ "εμείς οι Έλληνες κάνουμε αυτό" ή "εκείνο". Χτες είδα μια διαφήμιση μπύρας (το συγκεκριμένο είδος έχει δείξει το δρόμο πότε με την ξένης ονομασίας Fix/Φιξ που κάθε φορά μας θυμίζει τις παλιές της σχέσεις με την Ελλάδα για τα παλιά της εργοστάσια εδώ, πότε με την επίσης ξένης ονομασίας Amstel που αφού μας λέει ότι όλα της είναι ελληνικά ψάχνει μήπως και το όνομά της τελικά είναι ελληνικό) όπου τσουγκρίζουν δύο χέρια ποτήρια μπύρας Άλφα και γράφει το κείμενο "η μόνη περίπτωση που οι Έλληνες σηκώνουμε τα χέρια ψηλά" ή κάτι τέτοιο. Ας δώσουμε ικανοποίηση στην πληγωμένη εθνική εικόνα του Έλληνα με τη διαφήμιση και ίσως πιει κι ένα ποτηράκι στην υγειά μας, σα να λέμε, αφού είμαστε μαζί, είμαστε το ίδιο. Φαίνεται ηττήθηκε η παγκοσμιοποίηση και τα ξένα συμφέροντα που έβλεπαν κάποιοι... Σώθηκε η ελληνική γλώσσα και η ελληνική γραφή! Τα ελληνικά προϊόντα (ακόμα και αυτά ανθρώπων που έχουν εργοστάσια σε Βουλγαρία, Σκόπια κλπ και μπαίνουν στην ίδια μοίρα με τα υπόλοιπα) είναι εθνικόφρονα και το δηλώνουν! Και εξακολουθούμε να μη βλέπουμε ότι το μάρκετινγκ δεν ξέρει από γλώσσες, πολιτικές και ιδέες (εκτός κι αν εξυπηρετεί αυτές, άλλο θέμα), αλλά απλά τις ανιχνεύει και τις εκμεταλλεύεται πηγαίνοντας με το ρεύμα ή εντείνοντάς το κατά το συμφέρον του. Και καλά κάνει γιατί αυτή είναι η δουλειά του. Εμείς τι βλέπουμε είναι το θέμα...