Επικαιρότητα

Τη βδομάδα που πέρασε είχαμε κάθε είδους ανάλυση για την ιστορία με τον Στρος Καν. Έγινε αυτό που λένε ή όχι; Είναι στημένο ή όχι; Τέτοιοι άνθρωποι σε τέτοιες θέσεις; ΟΙ θέσεις και η εξουσία δίνει άλλη δυναμική; Η αντιμετώπισή του κλπ. Σε όλα αυτά που ήταν πρώτο θέμα για μια βδομάδα έχω να ρωτήσω τα εξής: Στη Φουκουσίμα που πλέον δεν ακούγεται κάτι πέρασε η ραδιενέργεια ξαφνικά; Μας ενδιαφέρει τι γίνεται τελικά και πόσος κόσμος υποφέρει και για πόσο ή ήταν μέχρι να μάθουμε όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά των αντιδραστήρων από κάθε ειδικό και άσχετο; Και σε τελική ανάλυση τι συνιστά επικαιρότητα;

"Μονοήμερη"

Γνωρίζεις μια γυναίκα και κάνετε το περίφημο one night stand. Μπορείς να το πεις "ξεπέτα", μπορείς να το πεις "φάση", μπορείς να το πεις "one night stand", μπορείς να το πεις "εραστές για μια νύχτα", μπορείς να το πεις "αμοιβαία εκτόνωση" και πολλά άλλα. Είναι όλα το ίδιο; Κι αν όχι γιατί η αντιμετώπιση συνήθως είναι η ίδια; Το ίδιο πράγμα μπορεί να είναι πολύ διαφορετικό κάθε φορά ανάλογα με τα άτομα που συμμετέχουν. Γι'αυτό και κάθε φορά είναι διαφορετική και μπορεί να πρόκειται για μια "ξεπέτα" ή για να είστε "εραστές για μια νύχτα" έστω. Σε τέτοια θέματα τα πρόσωπα καθορίζουν τις πράξεις τις περισσότερες φορές.

Περί κρίσης (όχι μόνο οικονομικής)

Μας έχουν πάρει τα αυτιά με την κρίση. Όπως μας είχαν πάρει τα αυτιά ότι η κρίση γενικά δε μας αγγίζει, αλλά να που μας άγγιξε. Και τότε η κρίση έγινε "διεθνής συγκυρία" και τώρα οικονομική κρίση και κρίση δανεισμού κλπ. Αυτά τα ξέρουμε και τα ζούμε. Όπως επίσης, αν δεν παρακολουθούμε πολύ και τυφλά τα δελτία ειδήσεων, θα βλέπαμε ότι η συμπεριφορά κρίσης είχε αρχίσει πολύ πριν έρθει η κρίση, τα οικονομικά μέτρα κλπ. με το φόβο να βγει κανένα ψιλό από το πορτοφόλι γιατί "έρχεται". Και έτσι αναπόφευκτα ήρθε (που πιθανό να ερχόταν έτσι κι αλλιώς.

Το νέο παραμύθι είναι η κρίση αξιών. Είναι σε πολύ κόσμο δύσκολο να καταλάβει ή δεν τον συμφέρει να καταλάβει ότι σε ένα σύστημα τα πάντα συνδέονται λιγότερο ή περισσότερο και η ζωή και η κοινωνία είναι ένα σύστημα. Έτσι, όταν αλλάζεις συνήθειες, νοοτροπίες κλπ αλλάζεις και στάσεις συμπεριφορές κλπ. Αυτό μπορεί να είναι κοινωνικός αναβρασμός, απάθεια για τον διπλανό ή επαναφορά της αλληλεγγύης, ποιος ξέρει! Αλλά κάτι συμβαίνει και συνήθως οι αλλαγές δε γίνονται απαλά και βαθμηδόν. Αυτή η αλλαγή αποτελεί κρίση;

Για μένα το πρόβλημα δεν είναι η κρίση. Η μάλλον είναι αλλά δεν οφείλεται σε κρίση αλλά σε ακρισία. Όταν ψηφίζεις όπως ψηφίζεις, όταν συντηρείς, μετέχεις και είσαι ένα σύστημα στο οποίο βολεύεσαι και βλέπεις πως κάτι δεν πάει καλά αλλά "έτσι είναι" ή "έτσι κάνουν όλοι" ή "έτσι γίνεται μόνο" δε βρίσκεσαι μόνο σε κρίση, αλλά τη δημιουργείς κιόλας. Η ακρισία στη στάση, στον τρόπο ζωής, στην ψήφο, στη διεκδίκηση, στον διπλανό είναι πράγματα που μαζεύονται και ελπίζεις να μη σκάσουν. Αλλά να που σκάνε. Και τότε βιώνεις κρίση οικονομική, κρίση αξιών και κρίσεις πανικού. "Δε θα πληρώσουμε την κρίση τους" γράφουν διάφορες αφίσες. Δυστυχώς, πληρώνουμε τη δική μας κρίση που επέτρεψε να γίνει η δική τους. Περάστικά μας και να δούμε αν τουλάχιστον θα βάλουμε μυαλό.

Υ.Γ.: Την ώρα που τίθενται ερωτήσεις κρίσεως σε περιόδους κρίσης, η ρητορική που χρησιμοποιείται έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ίσως το ψάξω και επανέλθω

Μισθοί για το τίποτα ή την καταστρόφή

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4630367

Όταν δεν κάνεις καλά μια δουλειά, τουλάχιστον δεν πληρώνεσαι γι' αυτήν. Ναι, είναι αρκετά επικοινωνιακοί οι λόγοι, αλλά την ώρα που εδώ γίνεται χαμός στην Αθήνα και όλη η χώρα λόγω οικονομίας βρίσκεται εκεί που λέει ο Όλι Ρεν (και θιχτήκαμε κι από πάνω...) δε θα μου κακοφαινόταν αν έστω επικοινωνιακά παραδεχόντουσαν την ανικανότητά τους και αφήναν τους μισθούς από τις δουλειές που έχουν αναλάβει διάφοροι πολιτικοί και δεν τις κάνουν καλά. Για να μην αναφέρω ότι σε κάποιες χώρες αν είσαι υπουργός δεν είσαι βουλευτής, οπότε υποχρεώνεσαι να κάνεις δουλειά γιατί αλλιώς μένεις ξεκρέμαστος αν απομακρυνθείς...

Βασίλης: "Έχω γεννηθεί το..." / Γιατρός: "Θα ξαναφορέσω την μπλε φανέλα."

Τα 11 βήματα έγιναν έμμεσο! Οι 11 ερωτήσεις χωρίστηκαν και μοιράστηκαν για να ολοκληρωθούν οι συνεντεύξεις που τόσο αγαπήθηκαν. Απολαύστε υπεύθυνα...!


Είναι ο φόβος των κόρνερ και ο μόνος που μπορεί να θεωρηθεί κοντά στην ηλικία του Κώστα. Θα τον βρεις ανάμεσα σε βιβλία ή κάτω από δοκάρια. Ο Βασίλης είναι ο άνθρωπος που ήρθε να καλύψει το κενό στο τέρμα των Κυματοδηγών φέτος με τις απουσίες του Άλκη και το έχει κάνει με όλες του τις δυνάμεις. Για πρώτη φορά βρίσκεται τετ α τετ με το μικρόφωνο του Ελ Κυμαδόρ και αποκρούει τις ερωτήσεις. Ιδού ο "φρέσκος" γκοπλίπερ των "μπλε".

-Βασίλη, ήρθες φέτος στην ομάδα και γνώρισες την αποθέωση γενικά και την αμφισβήτηση σε κάποια παιχνίδια. Ο ρόλος σου στους Κυματοδηγούς είναι κάτι παραπάνω από κομβικός. Πώς νιώθεις βρισκόμενος κάτω από τα γκολπόστ, στην πιο κρίσιμη ίσως θέση;
Προσπαθώ να βοηθήσω την ομάδα σε κάθε αγώνα για να μπορούμε να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

-Έχεις περάσει από διάφορους συλλόγους. τι θα έλεγες για την παρουσία σου σε μια ιστορική ομάδα όπως οι Κυματοδηγοί φέτος;
Είμαι περήφανος που φοράω τη θρυλική μπλε φανέλα και είναι τιμή μου που πέρασα και από αυτό το σύλλογο.

-Με την εμπειρία σου αλλά και από τη θέση που βρίσκεσαι βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά. Τι είναι αυτό που λείπει από τους Κυματοδηγούς φέτος;
Πιστεύω η σταθερότητα στην απόδοση, αυτό είναι το μόνο που λείπει.

-Σαφώς εσύ ως γυρολόγος και μισθοφόρος που έχεις υπάρξει σε διάφορες ομάδες μπορείς να εκτιμήσεις τα δυνατά σημεία μιας ομάδας. Πού ξεχωρίζουν οι Κυματοδηγοί;
Ξεχωρίζουν στο ότι είναι μία παρέα, το διασκεδάζουμε και πάντα προσπαθεί ό κάθε παίχτης να δίνει τον καλύτερό του εαυτό.

-Έχουν ακουστεί διάφορες θεωρίες για μια σου συνήθεια. Κάποιοι μιλούν για γούρι, κάποιοι άλλοι για εκπλήρωση συμφωνίας σου με το διάολο και πολλά άλλα. Ρίξε φως σε αυτή την παραφιλολογία και πες μας γιατί αποφεύγεις επιτακτικά τις τουαλέτες ειδικά στο ημίχρονο;
Γιατί δε θέλω να χάσω τη συγκέντρωσή μου από το παιχνίδι. Θέλω να είμαι συνέχεια στο γήπεδο!

-Η μεγάλη απορία όσων έχουν παίξει μπάλα μαζί σου, των φαν σου και των οπαδών της ομάδας συνοψίζεται σε 3 λέξεις: Πόσων ετών είσαι;
Την αληθινή ηλικία; Έχω γεννηθεί το 1974, κάντε την αφαίρεση...


---------------------------------------------------------------


Μπορεί να τον ακούς στο ραδιόφωνο, να τον βλέπεις σε προπονήσεις της Μίλαν, να σου βάζει ψυκτικό στο πόδι ή να βγάζει ασίστ σε βιντεάκι των Κυματοδηγών. Ο γιατρός αφήνει για λίγο το first aid kit του και αφήνεται σε μια εξέταση από τον Ελ Κυμαδόρ. Η διάγνωση είναι δική σας.

-Dr. Vaggelis, George Clooney στην εντατική του Σοκερίνο, πες μας δυο πράγματα για σένα. Ποια θεωρείς καλύτερη και χειρότερη στιγμή στην καριέρα σου;
Η καλύτερη ήταν όταν γνώρισα τους Κυματοδηγούς. Η χειρότερη είναι όταν είχε γίνει κάτι δυσάρεστο εδώ στα διπλανά γήπεδα. Ήταν ένα παλληκάρι που δυστυχώς έπαθε έμφραγμα και δεν προλάβαμε να κάνουμε τίποτα, πήγα και ήταν ήδη νεκρό. Η καλύτερη είναι που έρχεστε και παίζετε και σας βλέπουμε και χαιρόμαστε και έχω φορέσει και την τιμημένη φανέλα.

-Έχεις ζήσει την ομάδα στην πορεία του χρόνου. Ποια σεζόν ξεχωρίζεις και τι έχεις να πεις για τη νέα φουρνιά Κυματοδηγών;
Κλασικά η περσινή σεζόν ήταν νομίζω η καλύτερη. Ήταν η ομάδα σούπερ, πετάγατε, είχατε φοβερή επίθεση, φοβερό κέντρο, φοβερή άμυνα. Εγώ γούσταρα πολύ που σας έβλεπα και παίζατε. Νομίζω η περσινή σεζόν ήταν η καλύτερη. Για τη φουρνιά που έρχεται νομίζω έχετε όλα τα στοιχεία που χρειάζεται για να γίνει μια καλή ομάδα, απλά χρειάζεται λίγο δέσιμο το γλυκό, αν καταλαβαίνεις... Κάτι λείπει, αλλά νομίζω μέσα από τις δοκιμές που κάνετε θα βρείτε πάλι το σωστό δρόμο.

-Η πορεία της ομάδας έχει πάρει την κατιούσα. Εσύ ποιο πιστεύεις ότι είναι το γιατρικό για την αγωνιστική της ανάκαμψη;
Το γιατρικό πιστεύω ότι βρίσκεται καθαρά μεταξύ σας. Δε χρειάζεται να πάρετε άλλους παίχτες. Όταν θα βρείτε τη σωστή μαγιά με κατάλληλες προσθήκες, χωρίς υπερβολές όμως, θα αρχίσετε να δένετε. Ήσαστε καλή ομάδα την προηγούμενη σεζόν και επειδή σας φύγανε πολλά αξιόλογα στελέχη μείνατε σχεδόν μισός κορμός. Νομίζω ότι το μυστικό είναι η καλή ψυχολογία και όλα καλά θα είναι στη συνέχεια με μικρές κατάλληλες προσθήκες μέχρι να δέσει το γλυκό.

-Αρθρογραφούσες και στο "Κύμα". Πώς ήταν αυτή η εμπειρία σου και τι έγινε και σταμάτησες; Επίσης, οι οπαδοί της ομάδας λαχταράνε να σε δουν με την μπλε φανέλα μετά τη σύντομη τζούρα που τους έδωσες. Πότε θα γίνει αυτό;
Αρθρογραφούσα και ήταν ωραία εμπειρία γιατί έβλεπα τα παιχνίδια και μετά με καυστικό και χιουμοριστικό σχόλιο, με πινελιές δημοσιογραφικές, κάτι το οποίο δεν το έχω, προσπαθούσα να μεταφέρω τι έβλεπα και τι έλειπε. Έβαζα και τα καρφιά μου εγώ... Σταμάτησα γιατί σταμάτησε το πρωτάθλημα και αυτή η ομάδα και μετά κάποιες μέρες δεν μπορούσα να είμαι εδώ ή λόγω δουλείας, οπότε αναγκαστικά δεν μπορούσα να βλέπω. Αυτό δε σημαίνει ότι δε θα ξαναγίνει με το καλό. Όσο για το πότε θα φορέσω την μπλε φανέλα νομίζω έχεις δει φέτος ότι έχω χάσει πολλά κιλά, οπότε είμαι έτοιμος να τη φορέσω όποτε είναι σωστό. Νομίζω το πλήρωμα του χρόνου θα έρθει γρήγορα και θα ξαναφορέσω την μπλε φανέλα.

-Έχεις μείνει μισός. Πού πήγαν τα κιλά σου; Τι απέγινε η μάχη "κοιλιά με κοιλιά" με τον Πελέκη;
Θα σου δώσω ένα κινητό που είναι το τηλέφωνο της διαιτολόγου μου (γέλια). Εντάξει, ήταν και θέμα υγείας και με κατάλληλες κινήσεις όπως καλή διατροφή και καλή ψυχολογία όλα γίνονται. Όλα μέσα στο μυαλό μας είναι. Κόμπλεξ δεν υπάρχει, αλλά όταν είναι θέμα υγείας πρέπει να κάνουμε ότι είναι καλό για εμάς.

Εγκεφαλικό ή έμφραγμα;

Όταν πάμε μονόπατα σε ένα από τα δύο άκρα χρησιμοποιούμε μόνο το ένα και είναι σα να παθαίνουμε εγκεφαλικό (με τον εγκέφαλο να μη συνεργάζεται με την καρδιά μας συνέχεια) ή έμφραγμα (με την καρδιά μας να το παρακάνει μόνη της).
Μπορείς να έχεις μια καρδιά δεμένη ή μια καρδιά που θα τρέχει σαν τρελή χωρίς να τη δέσει το μυαλό. Μπορείς όμως να έχεις και μια μέση λύση είτε σε συχνότητα είτε κατά περίπτωση είτε συνολικά σε συμπεριφορά, στην ταχύτητα που τρέχει...

Υ.Γ.:Ευχαριστώ την Ξανθή για την εικόνα (πηγή: http://9gag.com/) και όχι μόνο

Κηδεία

Σήμερα αποχαιρετήσαμε τον παππού κάποιοων φίλων μου, μέλος μιας πολύ αγαπητής μου οικογένειας. Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου πίστευα για διάφορους λόγους ότι τέτοιες τελετές περισσότερο κακό κάνουν παρά καλό... Πάντως, μπόρεσα να βιώσω τι σημαίνει "συμπάσχω". Μοιράστηκα τον πόνο ανθρώπων που αγαπάω παρότι ο άνθρωπος που πέθανε δεν ήταν κοντά σε εμένα κι ας τον σέβομαι και τον τιμώ που με έβαλε στο σπίτι του και με τάισε. Μερικές φορές λυπάσαι με τη λύπη αυτών που αγαπάς. Κι αυτό είναι τόσο ανθρώπινο όσο και ο θάνατος. Έτσι πάει, αλλά τουλάχιστον "ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός", οπότε καλή δύναμη!