Το νέο καλτ φέστιβαλ

http://www.gagarin205.gr/date.php?date=427

Και τα μυαλά στα κάγκελα. Γιατί αυτοί είμαστε, διάολε!

Σίμος: "Δεν ξέρω ποιος είναι ο Σταυρουλάκης..."

Τι κι αν θέλει να τον λέμε Γεράσιμο; Σίμο τον γνωρίσαμε, Σίμο τον λέμε, Σίμο τον δοξάζουν οι οπαδοί στα συνθήματα όταν φορτώνει με γκολ τα αντίπαλα δίχτυα. Ο MVP του πρωταθλήματος φέτος για τους "μπλε", ο άνθρωπος που έμαθε στον Τιερι Ανρί να πλασάρει όταν ήταν ακόμα ένα ψιλομύτικο κριάρι, ο αθλτητής-αθλητικόγράφος για πρώτη φορά δίνει απαντήσεις αντί να κάνει τις ερωτήσεις. Ο πρώτος σκόρερ της σεζόν για του "Κυματοδηγούς" αποκαλύπτεται σε μια συνέντευξη ποδοσφαιρική, δημοσιογραφική, προσωπική, κίτρινη, ροζ και σκληρού ροκ, πολύπλευρη όπως και η συμπεριφορά του στην επίθεση της ομάδας. Ο Σίμος είναι "στα 11 βήματα", δίνει απαντήσεις και δε διστάζει να δηλώσει ερωτευμένος όχι μόνο με την ομάδα...

-Σίμο, φέτος κάνεις την καλύτερη σου χρονιά στου Κυματοδηγούς, αναγεννημένος σαν τον Φέλιξ Μπόρχα όταν πήγε στη Γερμανία. Ένα σχόλιο για την απόδοσή σου;
Νομίζω ότι είναι γενικά το κλίμα πάρα πολύ καλό. Η ομάδα πάει καλά, δε γίνεται να βάζεις γκολ αν και πίσω δεν πάει καλά ή δε σου δίνουν τις σωστές πάσες. Η αναγέννησή μου δε νομίζω ότι είναι σαν του Φέλιξ Μπόρχα, νομίζω ότι ήμουν καλύτερος από τον Μπόρχα ακόμα και στα χειρότερά μου και οφείλεται στο φίλο μου Μπάκο που με έψησε φέτος να έρθω και με κράτησε στην ομάδα όταν θόλωσε λίγο το μυαλό μου και νομίζω ότι οι δικές του ψυχολογικές ντόπες, η όρεξη που δίνει και στους υπόλοιπους έχουν αποτελέσει την έμπνευση για να παίζω όπως παίζω.

-Ποιο είναι το μυστικό σου; Οι μικροί φίλοι της ομάδας λένε "όταν μεγαλώσω θέλω να πλασάρω σαν το Σίμο" και σου έχουνε βγάλει το nick "κ-εραστής"…
Μυστικό δεν υπάρχει, είναι θέμα ψυχολογίας. Άμα υπάρχουν παίχτες που δε σου ζαλίζουν τον έρωτα στην ομάδα, είσαι κι εσύ πιο ερωτικός...

-Θα ήθελες να αναφερθείς σε κάποια παλιότερη συνέντευξη; Κάτι είχε ακουστεί για ενστάσεις σου σε δηλώσεις Πελέκη…
Θα σταθώ σε αυτό που είχε πει ο Μπάμπης ότι δεν είχε παίξει και πολύ μαζί μας για να σχολιάσει σε μία ερώτηση για τους συμπαίχτες. Ακόμα κι αυτή η "κακή" λόγω άγνοιας δήλωση με έκανε να πεισμώσω για να αποδείξω την αξία μου.

-Εσύ από τους συμπαίχτες σου τι παραπάνω θα ζητούσες;
Από το Βασίλη θα ήθελα να μην τρώει γκολ κάτω από τα πόδια. Από τον Μπάκο να μην εκνευρίζεται (δε θα ζητήσω να βάλει γκολ γιατί θέλω να ζητάω εφικτά πράγματα). Από τον Πανούλη να λέει κάθε φορά αυτό που θέλει. Από τον Άρη δεν έχω να ζητήσω και πολλά γιατί είναι και παραμένει σταθερή αξία, δεν έχω να πω κάτι αγωνιστικό αν και έχω ενστάσεις για την εξωαγωνιστική του συμπεριφορά. Ο Αλέξης νομίζω ότι δίνει λύσεις και όσο περνάει ο καιρός γίνεται καλύτερος. Τον αδερφό μου πάντα θα τον κράζω, οπότε δε θα είμαι αντικειμενικός γιατί έτσι είναι η φύση του μεγάλου αδερφού. Ο Άλκης να μην ακούει μουσική όταν παίζει μπάλα και να μην τρέχει αριστερά δεξιά χωρίς λόγο, γιατί τα γήπεδα είναι καλοσυντηρημένα, δε χρειάζονται όργωμα. Για τον Κώστα δεν μπορώ να ζητήσω θαύματα, όταν ακόμα και ο Άγιος Βασίλης είπε ότι δεν μπορεί να κάνει θαύματα και να κόψει χρόνια, οπότε απλά να είναι ζωντανός και για το επόμενο παιχνίδι.

-Συνεχίζετε με τον αδερφό σου την παράδοση "οικογενειακή υπόθεση" στους Κυματοδηγούς. Μετά τους αδερφούς Θάνους, εσείς. Πώς είναι να παίζεις με τον bro στο γήπεδο και τι απαντάς στα σχόλια για οικογενειοκρατία στην ομάδα (συγγενικές σχέσεις Άλκη-Κώστα-Πάνου, ξαδέρφια Άρης-Αλέξης);
Οι Κυματροδηγοί είναι μία οικογένεια ούτως ή άλλως.

-Καμιά φορά τα νεύρα κάνουν τους άντρες πιο σκληρούς, σα χάδια σε επίμαχα σημεία. Στις κατηγορίες ότι είσαι "γλυκομίλητος σαν μικρός Κώστας χωρίς αρθριτικά" (βλ. γράμματα στον Άγιο Βασίλη) και ότι "αφήνεις το καράβι σαν Βγενοπουλοπατέρας" (βλ. πρόσφατη δήλωσή σου στο "Κύμα") τι θα ήθελες να απαντήσεις τώρα με καθαρό μυαλό και υπό την επήρεια lexotanil, Σίμο-Rafik-Μανωλίδη;
Δε θα κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου ούτε θα χρησιμοποιήσω όμορφες κουβέντες. Θεωρώ ότι ώρες-ώρες γίνομαι πουστρ@κι, αλλά ο μόνος λόγος που το κάνω είναι γιατί πραγματικά πιστεύω ότι μπορεί αυτή η ομάδα σε θέματα ομόνοιας να είναι η καλύτερη του πρωταθλήματος. Αυτός είναι ο λόγος που εκνευρίζομαι ώρες-ώρες.

-Κόσμος φεύγει και κόσμος έρχεται φέτος στην ομάδα. Έχεις κάποιο γενικό ή ειδικό σχόλιο;
Θα προτιμούσα να είμαστε κάθε βδομάδα 7-8 σταθερά άτομα, αλλά ξέρω ότι αυτό δε γίνεται, οπότε νομίζω ότι οι προσθήκες είναι καλές όποτε γίνονται με συνεννόηση με εξαιρέσεις βέβαια. Δε νομίζω ότι κάνουν πάντα κακό οι ξαφνικές αλλαγές στη σύνθεση αλλά δεν είναι πάντα ευεργετικές.

-Από την περσινή εμπειρία του 8x8 τι μνήμες έχεις;
Νομίζω μας έκανε σοφότερους και από τις συνεχείς ήττες γίναμε ακόμα πιο ομάδα. Τελικά καταλάβαμε ότι δεν μπορούμε να παίζουμε 8x8 και είμαστε εκεί που πρέπει πλέον και αργά ή γρήγορα θα έρθει και ο τίτλος.

-Όταν πας για συνεντεύξεις ως αθλητικός δημοσιογράφος και όχι ως παίχτης πώς είναι; Και τι θα έλεγες για τον Γιάννη Σταυρουλάκη και την ιντερνετική του καριέρα;
Δεν ξέρω ποιος είναι ο Σταυρουλάκης... Όταν πάω για συνεντεύξεις προσπαθώ να είμαι όσο πιο επαγγελματίας γίνεται, αλλά και όσοι ασχολούνται με το "Κύμα" και τις συνεντεύξεις στα δικά μας κάνουν εξαιρετική δουλειά που ξεπηδά από τα ερασιτεχνικά όρια.

-Κεφάλαιο γυναίκες. Το 33,33333 του γυναικείου πληθυσμού στις εξέδρες των Viagras έρχεται για πάρτι σου. Τι θα δήλωνες προς αυτές;
Ρώτησε και πριν για μυστικό στο παιχνίδι μου και ήθελα να το αποφύγω αλλά τώρα δε γίνεται. Είμαι στην καλύτερή μου φάση στα προσωπικά, πιο ερωτευμένος από ποτέ. Θα με χαρακτήριζα παντρεμένο και αυτή η γαλήνη στα ερωτικά μου είναι πολύ σημαντική, οπότε όλες τιε υπόλοιπες θα τις απογοητεύσω...

-Με τη δημοσιογραφική σου εμπειρία, Larry King των γηπέδων, Βασίλη από το Καματερό των 5x5, τι θα άλλαζες αν ήσουν υπεύθυνος για την έκδοση του "Κύματος";
Πολλά αλλά και τίποτα, γιατί είναι μια σταθερή αξία και άσχετα από το αν είναι ωραίο ή όχι έχει το δικό του χαρακτήρα και τη δική του ταυτότητα, οπότε δε θα άλλαζα τίποτα.

Για το κύπελλο

http://www.gazzetta.gr/editorial/item/134084-Άντε-στο-διάολο-ρε

Από τις λίγες φορές που συμφωνώ με αυτόν τον τύπο τόσο πολύ...

Υ.Γ.: Δεν είναι για το κύπελλο, αλλά αυτό είναι ενδεικτικό των αντανακλαστικών των αρμόδιων οργάνων (όταν δεν πιέζονται) και του ό,τι θυμάμαι χαίρομαι...

Για τις εξετάσεις και την αντιγραφή

Σήμερα ήμουν για πρώτη φορά επιτηρητής σε εξέταση. Έως τώρα έχω βρεθεί πολλές φορές στη θέση του εξεταζόμενου και τώρα βρέθηκα στη θέση του επιτηρητή. Τις δύο αυτές θέσεις με βάση την εμπειρία μου θα προσπαθήσω να "παντρέψω" σε αυτό το κείμενο, στο οποίο όμως θα περιοριστώ στις ώρες τις εξέτασης.

Υπάρχουν 3 είδη επιτηρητών: Ο "σκύλος", ο διακριτικός και ο αδιάφορος. Στη Φιλοσοφική δεν έχω πετύχει το τρίτο είδος, αυτό δηλαδή ατόμων που βγάζουν την εφημερίδα και αράζουν μέχρι να τελειώσει η εξέταση. Κατά τη γνώμη μου σωστά δεν υπάρχουν τέτοιοι, γιατί σε καλούν να βοηθήσεις στην εξέταση, να διευκολύνεις δηλαδή τους φοιτητές στο σύνολό τους και να μην αδικηθεί κάποιος σε βάρος κάποιου άλλου. Γιατί να πας να κάνεις μια δουλειά αν δεν την κάνεις; Βέβαια το θέμα είναι και πώς θα την κάνεις, γι'αυτό υπάρχουν τα άλλα 2 είδη. Ο "σκύλος" είναι ο επιτηρητής-ντεντέκτιβ που σταμπάρει άτομα, μυρίζεται το οτιδήποτε και, αν όχι με την πρώτη, με τη δεύτερη σε έχει κατεβάσει κάτω. Ο συγκεκριμένος πολλές φορές από υπερβάλλοντα ζήλο ξεχνάει ότι πρέπει να διευκολύνει τους φοιτητές να γράψουν με ηρεμία και κάνει ένα σαφάρι αντιγραφής και σκονακιού είτε κάνοντας φασαρία, είτε ξεβολεύοντας εξεταζόμενους και τραβώντας την προσοχή κλπ. Τέτοιους νομίζω έχουμε πετύχει όλοι μας και γι'αυτό συμπαθούμε τους διακριτικούς. τη συμπάθειά μας αυτή, όμως πρέπει να τη δείχνουμε και με την ανάλογη συμπεριφορά και εκτίμηση. Και εξηγούμαι:

Ως διακριτικός επιτηρητής δεν είσαι ενοχλητικός. Μπορεί να είσαι 100% αφοσιωμένος στο καθήκον της επιτήρησης για να μη γίνει κάποια "κλεψιά", ή να είσαι πιο χαλαρός, εξαρτάται από το άτομο και τη στιγμή. Αυτό το "εξαρτάται" πρέπει να το αναγνωρίζει και ο εξεταζόμενος και να μη φέρνει σε δύσκολη θέση τον επιτηρητή του με διάφορους τρόπους. Προφανώς αυτό δεν πάει σε όσους δίνουν απλά, αλλά και σε αυτούς που θα κάνουν τη λαμογιά τους...

Κατά τη γνώμη μου η αντιγραφή με όποιο τρόπο δεν είναι καλή, ειδικά σε μαθήματα όπως η γλωσσολογία που αν τα παρακολουθήσεις δε θέλουν και τρελό διάβασμα για να περάσεις και γιατί όχι να χτυπήσεις και βαθμό. Οι καθηγητές είναι συνεργάσιμοι, οι περισσότεροι είναι επικοινωνιακοί στο μάθημα, τα θέματα που βάζουν σπάνια θα υπερβαίνουν το "βατά" και δεν κάνουν μαθήματα από αυτά που ακούς ότι χρωστάει ο κόσμος για εξάμηνα και δίνει συνέχεια αλλά κόβεται μαζί με μεγάλα ποσοστά. Αφού λοιπόν, υπάρχουν οι προϋποθέσεις να περάσεις με το σπαθί σου,γιατί να μην το κάνεις; Και αν δεν έχεις εσύ πρόβλημα να "κλέψεις", γιατί να υπερισχύσεις του συμφοιτητή σου που πήγε με τις δυνάμεις του, αφού όλα είναι "παλεύσιμα"; (Ατάκες του στυλ "ας έκλεβε κι αυτό" θα προσπαθήσω να μην τις χαρακτηρίσω...Ειδικά αφού δε μιλάμε για μαθήματα αιώνιου μαζικού κοψίματος...). Ας πούμε όμως ότι θα την κάνεις την κουτσουκέλα. Στον αδιάφορο επιτηρητή, είτε γίνει είτε όχι είναι το ίδιο. Στον "σκύλο" μάλλον παίζετε κάποιο παιχνίδι ποιος θα τη φέρει σε ποιον. Στον διακριτικό τέτοιο παιχνίδι δεν υπάρχει, οπότε μην τον φέρεις σε δύσκολη θέση...

Κλείσε κινητά, ακουστικά κλπ. Ακούγονται. Ακούει ο διακριτικός, ακούει ο διπλανός (και μπορεί να κάνει θέμα), ακούει ο καθηγητής που επιτηρεί όταν βρίσκεται εκεί. Εκτίθεσαι, λοιπόν, και μαζί σου εκτίθεται και ο διακριτικός που δεν το έπαιξε "σκύλος" απέναντι σε εσένα και τους συμφοιτητές σου. Το ίδιο ισχύει με τα σκονάκια. Ακούγονται και φαίνεται πολύ ότι κοιτάς άλλου. Και ο διακριτικός μπορεί να μην το δει (ή να κάνει ότι δεν το βλέπει), αλλά θα το δει ο καθηγητής και θα βάλει και σε αυτόν χέρι και σε εσένα μηδενικό. Αντιγράφεις που αντιγράφεις, κάν'το διακριτικά κι εσύ. Μην αντιγράφεις όταν είναι και καθηγητής στην τάξη, γιατί και εσύ ρισκάρεις πολύ και ο διακριτικός δεν μπορεί να είναι όσο διακριτικός ίσως θα'θελε. αν μείνουν μόνο επιτηρητές και είναι διακριτικοί μπορείς να "παίξεις", αρκεί να μην προκαλείς και τους συμφοιτητές σου ή να μην υπάρχει κίνδυνος να σε πιάσει αν μπει κάποιος ξαφνικά (π.χ. ανοίγοντας βιβλίο...Ρώτα άλλον καλύτερα κι αν ξέρει, ας είναι, αν όχι, την πάτησες, ας διάβαζες). Επίσης, όταν πέφτει μπούγιο να γράψει τα στοιχεία του και να παραδώσει την κόλλα, ο επιτηρητής μπορεί να μη βλέπει αφού είναι απασχολημένος, άρα ίσως σε παίρνει. Μην περιμένεις να έρθει από πάνω σου και απλά να τον αγνοήσεις, κάνει κι αυτός μια δουλειά κι ας μη θέλει να σε καρφώσει...

Τέλος, κάτι πιο προσωπικό. Επειδή σήμερα στην αίθουσα ήταν μια πολύ ωραία κοπέλα και δυστυχώς δεν έφυγε προς το τέλος να της πω να περιμένει να φύγουμε μαζί ή να τσιμπήσουμε κάτι, αν ο επιτηρητής θέλει να σου πει κάτι ή αν θες να του πεις εσύ, δε γίνεται τη στιγμή της δουλειάς του παιχνίδι. Άντε να πει 1-2 κουβέντες όταν υπογράφεις, άντε να πεις κι εσύ, αλλά αν πιάσετε κουβέντα ή το γυρίσετε σε καμάκι προκαλείτε καχυποψία στους άλλους εξεταζόμενους και στον καθηγητή (αν βρίσκεται στην αίθουσα). Αν, λοιπόν, ενδιαφέρεσαι, μην περιμένεις πολλά πολλά εκείνη τη στιγμή ούτε να πιέσεις κι εσύ καταστάσεις επιτόπου. Αν περιμένεις να αδειάσει η αίθουσα να πας προς το τέλος ή αράζεις "τυχαία" έξω από την αίθουσα που εξετάστηκες, το παιχνίδι θα γίνει όπως πρέπει. Αλλιώς στην καλύτερη όλα θα μείνουν σε ματιές χαμόγελα και 1-2 κουβέντες ή στη χειρότερη σε "στρίμωγμα" από συμφοιτητές ή καθηγητές... Μ@λακία...

Υ.Γ.: Cheating is like cigars. It can be bad for you and those around you!

Πληκτρολόγιο εναντίον μολυβιού

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=379698&dt=22/01/2011

Η έρευνα αυτή, παρότι αφήνει κάποια ερωτηματικά ως προς τη μεθοδολογία, δίνει ένα αληθοφανές αποτέλεσμα. Αν δεχτούμε τα αποτελέσματά της, τότε επιβεβαιώνεται σε μεγάλο βαθμό αυτό που αυτό που σκούζουμε ορισμένοι για τα greeklish: Δεν είναι η ύπαρξη ή η αξιοποίηση του συστήματος γραφής που δημιουργεί προβλήματα στους μαθητές!

Προσωπικά πιστεύω ότι το όποιο πρόβλημα, αν υπάρχει (ακούω σχετικά, αλλά δεν το έχω διαπιστώσει ο ίδιος ακόμα), έχει να κάνει περισσότερο με τις διδακτικές πρακτικές και την ανεπάρκεια του εκπαιδευτικού συστήματος και του υλικού του παρά με τους "αδιάφορους και ανορθόγραφους νέους" ή τα "σατανικά greeklish που καταστρέφουν τη γλώσσα" (κι ας συγχέεται ξανά η γλώσσα με τη γραφή). Ακόμα, όμως, κι αν δεν είναι έτσι, η συγκεκριμένη έρευνα έρευνα δείχνει ότι το μέσο της γραφής παίζει ρόλο στη μάθηση της γραφής άρα και της ορθογραφίας. Πώς συνδέεται αυτό με τα greeklish;

Η ύπαρξη και η υιοθέτηση ενός συστήματος γραφής διαφορετικού σε συγκεκριμένο χώρο και μόνο (ό,τι έχει πληκτρολόγιο) λειτουργεί εναλλακτικά και όχι σε βάρος της γραφής που όλοι ξέρουμε. Το γεγονός ότι ο χώρος που αξιοποιείται το διαφορετικό σύστημα γίνεται πολύ πιο συχνός στη χρήση μπορεί να επηρεάσει τη μάθηση και τον τρόπο γραφής. Είναι και συμπεριφοριστικά λογικό ότι αν γράφεις πολύ περισσότερο στο χώρο που αξιοποιείς τα greeklish και γράφεις πολύ λιγότερο στο χώρο που χρησιμοποιείς τα Ελληνικά θα υπάρξει κάποια σύγχυση ή υπεροχή του πιο συχνού συστήματος. Φταίει όμως η ύπαρξη και η επιλογή του συστήματος γι'αυτό ή η συχνότητα;

Επιπλέον, σύμφωνα με την έρευνα πληκτρολογώντας δε διεγείρουμε ιδιαίτερα περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη γλώσσα σε αντίθεση με όταν γράφουμε. Γράφουμε Ελληνικά και πληκτρολογούμε Ελληνικά ή greeklish. Η έρευνα μας λέει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι αν πληκτρολογούσαμε Ελληνικά αλλά δε γράφαμε Ελληνικά πάλι θα μαθαίναμε λιγότερο καλά την ελληνική γραφή και το σύστημά της. Επομένως, πάλι είναι θέμα του μέσου και της συχνότητας του και όχι του συστήματος. "Ναι, αλλά αν δεν υπάρχει εναλλακτικό σύστημα ή δεν υιοθετείται δεν υπάρχει κάτι για να συγχέουμε με την ελληνική γραφή". Δεν είναι ψέμα αυτό, αλλά, πέραν του ότι για να υπάρχει το συγκεκριμένο σύστημα εξυπηρετεί κάποιες ανάγκες (δεν είναι του παρόντος να τις αναλύσουμε), έτσι δεν κοιτάμε τα πραγματικά αίτια του προβλήματος (αν υπάρχει) αλλά τον τρόπο που πραγματώνεται και λέμε "οκ, αν δε βρίσκει τρόπο να εκδηλωθεί, δεν υπάρχει πρόβλημα".Ε, έρευνα αυτή μας λέει ότι υπάρχει. Και αν δεν αρκεί ο συμπεριφορισμός για να μας πείσει ότι το πρόβλημα είναι εκεί, ίσως το καταφέρει η νευρολογία.

Κλείνω με μια αναφορά σε μια κουβέντα που είχα την προηγούμενη βδομάδα. Μου είπαν "βλέπω "tpt" και "dld" σε γραπτά της έκθεσης". Δεν είναι περίεργο. Αν στα 20"τίποτα" που θα γράψω τα 18 είναι "tpt", τι περιμένεις; Το πρόβλημα είναι η ύπαρξη του "tpt" ή το ότι 18 στις 20 φορές βρίσκομαι στο συγκεκριμένο χώρο που προτιμώ την άλλη γραφή; Και μου λέει κανείς ότι αν έγραφα με ελληνικούς χαρακτήρες θα έγραφα "σωστότερα"; Μια απλή ματιά στο google θα δείξει πόσες φορές ρωτάει "μήπως εννοείς + ανορθόγραφο τύπο σε ελληνικούς χαρακτήρες"... Α! Και όταν εγώ ήμουν σχολείο είχαν γράψει σε έκθεση "τεσπα". Το αλφάβητο ήταν ελληνικό, δεν ήταν θέμα μέσου, ήταν όμως θέμα συχνότητας, αφού έλεγε και έγραφε πολύ περισσότερο "τεσπά" από "τελος πάντων". Στην τελική οι μαθητές ξέρουν και Αγγλικά αλλά δεν τα βάζουν στις εκθέσεις. Αυτό γίνεται γιατί θα μιλήσουν και θα γράψουν λιγότερο Αγγλικά από ό,τι Ελληνικά. Δεν είναι η ύπαρξη και η γνώση του άλλου συστήματος που δημιουργεί σύγχυση! Κάτι ανάλογο (όχι ακριβώς το ίδιο, γιατί δεν είναι άλλη γλώσσα) συμβαίνει και με τα greeklish. Φταίνε ακόμα;

Για τη στάση του Πρύτανη στον Αντιπρύτανη

Αυτή είναι η ανακοίνωση του πρύτανη Πελεγρίνη σε σχέση με τα όσα αναφέρθηκαν στην εκπομπή "Το Κουτί της Πανδώρας" για τον αντιπρύτανη Δουκουδάκη.
Για τα σημεία εκείνα που αναφέρει το συγκεκριμένο επεισόδιο ότι ενημέρωσαν οι δημοσιογράφοι τον πρύτανη για το τι εστί Δουκουδάκης και λάβανε και συγκεκριμένη απάντηση θα τοποθετηθεί ή θα μείνει στη θέση "δε γνώριζα";
Μια μέρα μετά αυτή είναι η απάντηση του (ακόμα) αντιπρύτανη.

Δεν ξέρω αν μου αρέσει αυτή η κόντρα ανακοινώσεων πιο πολύ ή η κόντρα Πατέρα-Μαρινάκη. Ξέρω όμως πως αν αυτός είναι ο τρόπος να βγαίνουν τα τόσο καλά κρυμμένα άπλυτα στη φόρα, έχει ενδιαφέρον να παρακολουθείς τέτοιες ιστορίες...

Αντί για υπότροφοι, υπότροποι

Περιμένω τόσες μέρες να ξεκινήσω τη χρονιά με κάτι χαρούμενο ή έστω με έναν καλό υπαρκτό σουρρεαλισμό. Αλλά αν δε σε αφήνει να αγιάσεις...

Πάμε, λοιπόν, κάποιοι μεταπτυχιακοί να δώσουμε εξετάσεις σε μια σειρά μαθημάτων για μια υποτροφία. Συνολικά από όσους δήλωσαν πήγαμε καμιά δεκαριά άτομα από το γλωσσολογικό. Συνηθισμένος από το μικρό αριθμό που πήγαινε συνήθως (άσχετα από το πόσοι δήλωναν) ο σημερινός καθηγητής πετάει συζητώντας με τον άλλο καθηγητή προβληματισμένος, αφού άκουσε πόσοι είμαστε για τα θέματα της γλωσσολογίας, την ατάκα "Περίεργο...όχι απλά ασυνήθιστο, περίεργο!". Πάλι καλά που δεν ήταν και ύποπτο, δηλαδή! Συζητώντας με έναν από τους υποψήφιους και ρωτώντας πόσα λεφτά δίνει η υποτροφία συμπλήρωσε λέγοντας "καλά, να πω ότι μπορούσατε να ζήσετε με αυτά τα λεφτά εντάξει, αλλά τόσος κόσμος γι΄αυτά;". Μιλάμε για καθηγητή, μάλιστα, που στις σπουδές του στη Γερμανία είχε αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα με την τράπεζα και βρέθηκε σε δύσκολη θέση, αλλά συνέχισε τις σπουδές του χάρη στην παρέμβαση καθηγήτριας εκεί (τα ξέρουμε από την καθηγήτρια που μας έχει κάνει σεμινάρια).

Παράλληλα, ένα παιδί από άλλο έτος μας είπε ότι μίλησε με μια καθηγήτρια για κάποιες διευκρινίσεις και αυτή (με το γνωστό για όσους την ξέρουμε στυλ) άρχισε να λέει "Τι; Υποτροφία δίνετε την άλλη βδομάδα; Αμάν εσείς και οι υποτροφίες σας. Εσείς θα τα γράψετε, εσείς να τα διορθώσετε, έχω να κανω και [μπλα μπλα μπλα]".

Οι διάλογοι, προφανώς, δεν είναι αυτούσιοι, αλλά προσπαθώ να δώσω το "ζουμί". Κι εκεί που τα γράφω και λέω "ποιος ο λόγος να κάθομαι να λέω ιστορίες που στην τελική όπως τις αναπαράγω θα θεωρούνταν μάλλον φήμες", στραβώνω. Γιατί αυτοί, όπως και οι υπόλοιποι είναι μέλη του ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΥ προσωπικού της σχολής. Έχουμε γεμίσει επιστήμονες και ερευνητές (που έτσι κι αλλιώς η έρευνα στην Ελλάδα είναι ελάχιστη και υποχρηματοδοτούμενη) που θέλουν να κάνουν άλλα πράγματα και τους πετάνε να διδάξουν κιόλας. Αφού οι άνθρωποι δεν έχουν όρεξη, δε θέλουν ή δεν μπορούν, δεν "το 'χουν"! Παράλληλα, οι ίδιοι άνθρωποι ήταν παρόντες όταν στην υποδοχή των μεταπτυχιακών μας έλεγαν, μαζί με άλλες αρλούμπες, να μαθαίνουμε και να κυνηγάμε κάθε υποτροφία γιατί υπάρχουν διάφορες. Μιλάμε δηλαδή για έναν θεσμό σχετικό με την εκπαίδευση που δεν εφαρμόζει τον βασικό κανόνα του συντονισμού, να συνεννοούνται μεταξύ τους και να έχουν μια σταθερή θέση ως θεσμός. Αυτό το "ότι του φανεί του Λολοστεφανή" που γίνεται από κάθε καθηγητή απέναντί μας είναι εξοντωτικό και ενδεικτικό του πόσο ασύνδετοι είναι στη δομή τους οι θεσμοί εκεί μέσα (και όχι μόνο). Και απέναντι εμείς να προσπαθούμε να βγάλουμε λογική, να πρέπει να γράφουμε ακόμα και αντίθετα πράγματα στον έναν και τον άλλο καθηγητή για να τους περάσουμε και τους δύο (και δε μιλάω για διαφορετικές θεωρίες που μας διδάσκουν αλλά για το τι υποστηρίζουν οι ίδιοι), να πρέπει να πηγαίνουμε για μάθημα όποτε το θυμούνται γιατί το πρόγραμμα δεν το κρατάνε και στις 2 απουσίες κοβόμαστε, να προσπαθούμε να βγάλουμε κανένα φράγκο και να μας τη λένε και από πάνω. Οι ίδιοι που φταίνε και οι ίδιοι που γκρινιάζουν για κυβερνήσεις, πολιτικές, παιδεία, οικονομικά κλπ. Και να έχουμε τα 1000 δίκια και να πατάνε πάνω σε αυτά οι διάφοροι καρεκλάτοι για να βάλουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ή να ξε#$%*ρδελέψουν το ήδη μισοδιαλυμένο δημόσιο πανεπιστήμιο για να τα ζητήσουμε οι ίδιοι. Βρε ουστ!

Υ.Γ.: Για να μην ξεχνιόμαστε, δεν είναι όλοι έτσι. Υπάρχουν πολύ ικανοί καθηγητές που είναι καλοί δάσκαλοι και σε αντιμετωπίζουν με σεβασμό ως συνάδερφο και με σοβαρότητα ως μαθητή. Το πρόβλημα είναι πως αυτοί πάνε στην κατηγορία "φωτεινές εξαιρέσεις" και όχι του κανόνα...